หลับให้สบายนะลูก...กะทิ
posted on 14 Oct 2009 17:41 by natty-tales13 ตุลาคม 2552...
ตื่นมาทุกอย่างก็ปกติ
ไม่คิดเลยว่าจะได้รับข่าวร้าย
"กะทิตายแล้ว" ประโยคนี้ยังก้องอยู่ในหัวจนตอนนี้
ทันทีที่ได้ยิน ตกใจมาก ไม่อยากจะเชื่อ ทำไม เกิดอะไรขึ้น
แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา จนตอนนี้น้ำตาก็ไหลอีกแล้ว
"กะทิ" เป็นกระต่าย กระต่ายที่เราเห็นมาตั้งแต่วันแรกที่เกิด ตั้งแต่ยังตัวแดงๆ ดิ้นอยู่ใต้ขนแม่บราวนี่
พ่อของกะทิชื่อชิฟฟอน ตอนบราวนี่ท้องก็นึกว่าบราวนี่ท้องลม มารู้ว่าท้องก็คือวันที่คลอดเรียบร้อยแล้ว
ลูกกระต่าย 8 ตัว กระเด็นไปอยู่นอกรัง 3 ตัว ต้องจับมาอยู่รวมกัน แล้วจัดรังให้ใหม่
ครั้งแรกที่ได้เห็น ครั้งแรกที่ได้อุ้ม ก็รักทุกตัวเข้าแล้ว
ถึงจะเกิดมาแบบที่ไม่ได้ตั้งตัว แต่นี่คือ ลูกๆของบราวนี่ เด็กน้อย ที่เราต้องคอยดูแล
ลุกกระต่ายบอบบางและตายง่าย นี่คือสิ่งที่เคยรู้มา และไม่รู้เลยว่าการเลี้ยงลูกกระต่ายต้องทำยังไง
เด็กๆท้องแฟบ ยังไมได้กินนมแม่ แต่ไม่อยากเข้าไปยุ่งมาก ทั้งๆที่ในใจก็กลัว กลัวบราวนี่เลี้ยงไม่เป็น
กลัวเด็กๆจะไม่รอด กลัวจะรอดไม่ครบ กลัวบราวนี่ไม่ให้นมลูก กลัวไปหมด
ตอนเช้าเด็กๆก็ยังท้องแฟบ ต้องจับบราวนี่กดไว้ ให้เด็กๆได้กินนม
แรกๆทุกวันต้องทำแบบนี้ ซักพักบราวนี่เข้าไปให้นมลูกเอง ดีใจมาก ไม่เป็นไรแล้ว
8 ตัว สำหรับกระต่าย ถือว่าเยอะและเสี่ยงกับการตายมาก เพราะอาจจะได้นมไม่พอ หรืออ่อนแอ
แต่ในใจก็ภาวนาให้ทุกตัวปลอดภัยแข็งแรง อยู่รอดและได้เติบโตขึ้นมา
ยิ่งได้ดูแล ก็ยิ่งรัก เฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงทุกวัน รอวันที่เด็กๆจะลืมตา
ขนของทุกตัวยาวขึ้นเรื่อยๆ เห็นสีขนชัดมากขึ้น
ยังไม่ได้ตั้งชื่อคิดไว้ว่าจะยังไม่ตั้งชื่อ ให้เจ้าของคนใหม่ตั้งจะดีกว่า
เพราะรู้ว่าต้องยกให้คนอื่นเลี้ยงส่วนหนึ่ง อาจจะเก็บไว้เลี้ยงเองแค่ 2 ตัว
กะทิ เป็นกระต่ายขนสีขาว และยาวเมื่อเทียบกับพี่ๆน้อง
ขนที่ขอบหูของกะทิ มีจุดสีเทาดำเล็กๆประปราย และที่กลางหลัง ก็มีจุดสีเทาดำ
พอเริ่มโต ยิ่งน่าเอ็นดู ตาของกะทิสวยที่สุดในบรรดาพี่ๆน้องๆ
หน้าของกะทิก็หวานสวย เป็นสาวน้อยน่ารัก น่าเอ็นดูมาก
เราเลยเรียกว่า "น้องสวย" เพราะเค้าสวยที่สุดจริงๆ
แต่แม่เคยบอกไว้ว่า ชอบกระต่ายสีขาวล้วน ก็เลยตัดสินใจ ยกกะทิให้แฟนเลี้ยง
พร้อมกับกระต่ายน้อยขนฟูอีกตัวนึง ที่เค้าตั้งชื่อให้ว่ามะพร้าว
ถึงจะเตรียมใจไว้แล้ว ว่าเลี้ยงเองไม่ได้ แต่ก็เศร้า
เพราะเราไม่ต่างอะไรกับเป็นแม่ เลี้ยงมาแต่เล็ก เห็นมาแต่เกิด
ปกติจะได้ไปเจอหน้ากะทิกับมะพร้าวอาทิตย์ละครั้ง ทั้ง 2 ตัว ขนยาว ฟู ตัวใหญ่ แข็งแรงทั้งคู่
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า กะทิ จะอายุสั้นขนาดนี้
ไม่รู้ด้วยว่า กะทิตายได้ยังไง
คืนนั้นฝนตกทั้งคืน ไม่แน่ว่ากะทิอาจจะหนาว จนทนไม่ไหว หรืออาจะโดนตัวอะไรกัด
ทันทีที่รู้ข่าว ก็นั่งแท็กซี่ไปหา อยากไปดูให้เห็นกับตา อยากเห็นกระทิ...ครั้งสุดท้าย
นั่งร้องไห้ไปตลอดทาง คิดถึงกะทิตอนเล็กๆ คิดถึงทุกภาพของกะทิ
นึกถึงเสียงที่พูดว่ากะทิตายแล้ว สงสาร กะทิจะทรมานไหมตอนตาย กะทิเจ็บรึเปล่า
พอได้เห็นกะทิ น้ำตาก็ไหลออกมาอีก ไหลแบบหยุดไม่ได้
กะทิอยู่บนเก้าอี้ นอนตะแคง ตัวแข็ง หูเย็น หน้าผากเย็น แต่ท้องยังอุ่นๆ
ที่รู้สึกแย่ และเศร้ามากก็คือ...กะทิยังลืมตา
กะทิเป็นอะไรไป ทำไมถึงยังลืมตา ตอนหมดลมหายใจ กะทิทรมานรึเปล่า
พยายามตรวจดูตัวกะทิว่ามีแผลมั๊ย มีรอยอะไรรึเปล่า
และพยายามคลำหาหัวใจ หวังอยู่ลึกๆว่า มันจะยังคงเต้น และกะทิจะยังไม่ตาย
บางทีก็คิดไปเองว่าเห็นกะทิขยับ แต่มันก็เป็นแค่การหลอกตัวเอง
น้องไปแล้ว ตายแล้วจริงๆ
พอเอามะพร้าวเข้าไปหา มะพร้าวเอาหัวไปซุก แล้วก็เลีย
มะพร้าวจะรู้มั๊ย ว่าต่อไปนี้ มะพร้าวต้องอยู่ตัวเดียวแล้ว มะพร้าวจะรู้มั๊ยว่าจะไม่มีกะทินอนข้างๆ
พยายามปิดตากะทิ แต่ก็ยังไม่สนิทอยู่ดี...
"จะคิดถึงหนูตลอดไป และจะรักหนูเสมอ"
"หลับตาเถอะนะกะทิ หลับให้สบายนะลูก หนูได้พักแล้วตลอดกาล"
หลับให้สบายนะลูกนะ..."กะทิ"
